نامه معاويه به على (ع )
معاوية بن ابوسفيان در عصر خلافت حضرت على (عليه السلام ) پس از بروز جنگ صفين براى
آن حضرت نامه اى نوشت كه در ضمن آن نامه چهار مطلب زيرا را مطرح كرده بود:
1-
اينكه سرزمين شام را به من واگذار كن تا رهبرى آن را خودم به عهده بگيرم .
2-
ادامه جنگ (صفين ) موجب خونريزى زياد و موجب نابودى عرب خواهد شد، آن را متوقف كن
.
3- ما هر دو طرف در مورد جنگ برابر هستيم و هر دو طرف مسلمانند و شخصيتهاى
اسلامى در هر دو سو وجود دارند.
4- ما هر دو از فرزندان عبد مناف (جد سوم پيامبر
صلى الله عليه و آله و سلم ) هستيم و بر يكديگر برترى نداريم . بنابراين هنوز جاى
آن هست كه از گذشته پشيمان شويم و آينده خود را اصلاح نماييم . امام على (عليه
السلام ) در پاسخ به معاويه ، تك تك موارد سخن او را جواب داد و آن اين بود كه
فرمود:
1- اينكه خواسته اى سرزمين شام را به تو واگذارم ، آگاه باش من چيزى را
كه ديروز از تو منع كردم امروز به تو نخواهم بخشيد (حكومت الهى امروز و ديروز
ندارد).
2- اينكه نوشته اى جنگ موجب نابودى عرب مى شود، بدان كه اگر آن كس كه در
جنگ كشته شده طرفدار حق است جايگاهش بهشت مى باشد و اگر طرفدار باطل است در آتش
خواهد بود.
3- اينكه ادعا كردى در جنگ و جنگاوران من و تو جايگاهى مساوى داريم ،
چنين نيست زيرا تو در شك به درجه من در يقين نرسيده اى و اهل شام حريصتر از اهل
عراق به آخرت نيستند.
4- اما اينكه گفته اى ما همه از فرزندان عبد مناف هستيم ،
آرى چنين است ولى اميه جد تو مانند برادرش هاشم جد من نيست و حرب جد تو مانند
عبدالمطلب جد من نيست و ابوسفيان پدر تو مانند ابوطالب پدر من نيست و هرگز مهاجران
مانند اسيران (كفار در فتح مكه ) كه آزاد شده رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم
هستند، و فرزندان صحيح النسب همانند منسوب به پدر نيستند و حق پرست همانند باطل
پرست و مؤ من همانند مفسد نخواهد بود... وانگهى افتخار و برترى مقام نبوت در اختيار
ماست كه با آن عزيزان را ذليل و ذليلان را ارجمند ساختيم ...
پيكار صفين ، نهج البلاغه ، نامه 17.
نوشته شده توسط نویسنده : ایران در یکشنبه
1390/06/20 |
